قرض براى چيزى كه به آن احتياج ندارد اداى آن از منافع سال

قرض براى چيزى كه به آن احتياج ندارد اداى آن از منافع سال

 

امام خمینی: ١٧٨٨ اگر برای زياد كردن مال يا خريدن ملكی كه به آن احتياج ندارد قرض كند،نمی تواند از منافع كسب، آن قرض را بدهد، ولی اگر مالی را كه قرض كرده و چيزی را كه از قرض خريده از بين برود و ناچار شود كه قرض خود را بدهد، می تواند از منافع كسب قرض را ادا نمايد.

 

آیت الله وحیدخراسانی:مسأله ۱۸۰۵ ـ اگر براى زياد كردن مال يا خريدن ملكى كه به آن احتياج ندارد قرض كند ، نمى تواند از منافع كسب مقدار آن قرض را ادا نمايد ، ولى اگر مالى را كه قرض كرده يا چيزى را كه از قرض خريده از بين برود ، مى تواند قرض خود را از منافع آن سال ادا نمايد.
 

آیت الله سیستانی: مسأله ۱۸۰۴ ـ اگر برای زیاد کردن مال، یا خریدن ملکی که به آن احتیاج ندارد، قرض کند، اگر از منافع سالش بدون پرداخت خمس آن قرض را ادا نماید، باید پس از رسیدن سال خمس آن عین را بپردازد مگر اینکه مالی را که قرض کرده، و یا چیزی را که با قرض خریده در عرض سال از بین برود.
 

آیت الله نوری همدانی: مسأله1784- اگر براي زياد کردن مال يا خريدن ملکي که به آن احتياج ندارد قرض کند نمي تواند از منافع کسب آن قرض را بدهد ولي اگر مالي را که قرض کرده و چيزي را که از قرض خريده از بين برود و ناچار شود که قرض خود را بدهد ، مي تواند از منافع کسب  قرض را ادا ء نمايد .
 

آیت الله سبحانی: مسأله 1484- اگر براى زياد كردن مال يا خريدن ملكى كه به آن احتياج ندارد قرض كند نمى تواند از منافع كسب آن قرض را بدهد ولى اگر مالى را كه قرض كرده و چيزى را كه از قرض خريده از بين برود و ناچار شود كه قرض خود را بدهد، درصورتى كه مال ديگر نداشته باشد مى تواند از منافع كسب قرض را ادا نمايد.
 

آیت الله صافی گلپایگانی: مسأله 1797- اگر براي زيادكردن مال، يا خريدن ملكي كه به آن احتياج ندارد قرض كند، نمي‎تواند از منافع كسب، آن قرض را بدهد، ولي اگر مالي را كه قرض كرده و چيزي را كه از قرض خريده از بين برود، مي‎تواند از منافع كسب قرض را ادا نمايد.
 

آیت الله شبیری زنجانی:مسأله 1797- اگر براى زياد كردن مال يا خريدن ملكى كه به آن احتياج ندارد قرض كند، نمى‌تواند از منافع كسب آن قرض را محاسبه كند، ولى مى‌تواند قرض خود را بپردازد كه در اين صورت اگر مالى را كه با قرض تهيّه كرده، شرايط وجوب خمس را داشته باشد، بايد خمس آن را بدهد و اگر مالى را كه قرض كرده يا چيزى را كه با قرض تهيّه كرده، از بين برود، مى‌تواند قرض خود را از منافع آن سال بپردازد.